اتفاقی که برای اولین بار در جایزه قلم زرین افتاد

13940414000803_PhotoA[1]

چاپ

رای اولین بار در عمر جشنواره قلم زرین، این مراسم بدون حضور نماینده‌ وزارت ارشاد برگزار شد. حتی در دولت اصلاحات – که نظر خوشی به انجمن قلم ایران نداشت- جدا از معاون فرهنگی، بارها وزیر وقت ارشاد در این مراسم شرکت و سخنرانی کرد.

خبرگزاری فارس: اتفاقی که برای اولین بار در جایزه قلم زرین افتاد

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، محمدرضا سرشار در یادداشتی به نکات حاشیه‌ای جایزه قلم زرین اشاره کرده و آن را در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده است.
۱٫برنامه به خلاف رویه معمول در سایر جاها فقط با ده دقیقه تاخیر (!) شروع شد.
۲٫ بعد از اینکه با استعلام از مسئولان تالار متوجه شدیم برای حدود ۵ دقیقه قرائت قرآن باید ۳۰۰،۰۰۰ تومان ناقابل به قاری محترم بپردازیم، ترجیح دادیم ازیک کلیپ قرائت قرآن استفاده کنیم؛ که هم قرائت درجه یک بود، هم تصویری بود و به وسیله تصاویر معانی آیات ملموستر می‌شد، هم به صورت زیرنویس، ترجمه آیات را هم داشت. فقط حیف که نتوانستیم کلیپی در مورد سوره قلم پیدا کنیم.
۳٫ امسال با استخدام یک مدیر اجرایی تحصیلکرده، خوش‌اخلاق، مثبت اندیش، خوش برخورد، مودب، خوش حافظه، با هوش، مسلط به رایانه، از هر جهت در کارهایمان پیشرفتهای کمی و کیفی قابل ملاحظه‌ای رخ داده بود.
۴٫ امسال هم مثل پارسال، به همه کسانی که آثارشان به مرحله نهایی رسیده بود، لوح تمجید – که در حقیقت نوعی گواهی و یادبود این مراسم است- تقدیم شد. اهمیت و ارزش این لوح – که هیچ¬گونه جایزه مادی به همراه ندارد – آنقدر بود، که لااقل دو تن از بزرگواران دریافت کننده آن، رنج سفر از شهرستانهای دور (مشهد و دزفول) را به خود تحمیل کرده و مراسم را به حضور خود مزین کرده بودند. یکی از این عزیزان نویسنده کتاب ارزشمند «روزگار تفنگ» بود؛ که بعد از «مفتون و فیروزه» بالاترین نمره را داوران بخش داستان دریافت کرده و نویسنده‌اش از دزفول به تهران آمده بود. دیگری،
سید عزیز دوست داشتنی، احمد میرزاده، که از مشهد به تهران آمده بود.
۵٫ با آنکه برخی از برگزیدگان جشنواره ساکن شهرستان‌های دوردستی چون مشهد و کرمان و سیستان و بلوچستان بود ودو یکی از ایشان نیز دچار بیماری بودند، اما با وجود گرمای بالای ۴۰ درجه تهران و زبان روزه، بحمدالله همه برگزیدگان ، بدون استثنا، در مراسم حضور یافته بودند.
۶٫ مجری – ظاهرا در اثر ضعف ناشی از روزه – دچار دو اشتباه جزئی شد: ابتدا اشتباه کرد به عنوان اولین سخنران سرشار را به نمایندگی انجمن – برای عرض خیر مقدم به حضار و توضیحات مقدماتی – روی صحنه فرابخواند. بعد هم، قبل از آنکه افرادی را که قرار بود جوایز را اهدا کنند روی صحنه دعوت کند، شروع به خواندن اسامی برگزیدگان کرد. همچنین، با هماهنگی انجام شده قبلی، قرار بود نام دریافت کنندگان لوح تمجیدی که مشخص شده بود قادر به شرکت در مراسم نیستند، برای آمدن روی صحنه خوانده نشود. که آنها را هم خواند.
۷٫ یکی از نیروهای اجرایی بسیار قدیمی انجمن، با ارتکاب چند اشتباه در ارتباط با مراسم این روز، دردسرهایی برای انجمن درست کرد. وقت مراسم هم مرتب غیبش می¬زد و بعد معلوم می‌شد در گوشه-ای از حیاط حوزه و … مشغول استراحت یا گپ و گفت و حال و احوال با نیروهای اجرایی حوزه است. تذکرات هم جز در حد چند دقیقه در او تاثیری نمی‌کرد!
۸٫ بخش اول برنامه که اختصاص به تجلیل از استاد سلحشور داشت، قرار بود در مجموع یک ساعت باشد؛ که قدری طولانی‌تر شد. اما صحبتهای استاد بسیار شیرین و شنیدنی بود و مخاطبان را تحت تاثیر قرار داد.
۹٫ یکی از برگزیدگان حدود ساعت ۱۹:۲۰ از طولانی شدن بخش اول برنامه گله¬مند بود و به عذر اینکه در خانه منتظرش هستند و باید زودتر برود می¬خواست برود. که از او دلجویی شد؛ و احترام کرد و ماند.
۱۰٫ در پایان مراسم، یک بسته فرهنگی به شرکت کنندگان در مراسم اهدا شد و از آنان دعوت به عمل آمد همراه اعضای انجمن و خانواده‌هایشان، در ضیافت افطاری انجمن قلم ایران که در حیاط حوزه هنری برگزار می شد شرکت کنند که این امر با استقبال حضار مواجه شد.
۱۱٫ پیش‌بینی انجمن برای افطاری – بر اساس تجارب سالهای قبل- بین ۲۵۰ تا ۲۸۰ نفر بود. اما عوامل اجرایی حوزه فقط ۲۵۰ میز و صندلی چیده بودند. که بعد از چانه زدنهای بسیار رئیس هیات مدیره و مدیر اجرایی انجمن ، حاضر شدند میز دوازده نفره‌ای را که یرای عوامل اجرایی خود چیده بودند نیز در اختیار میهمانان قرار دهند. اما باز، هم جا و هم غدا کم بود. تا آنکه با دستور رئیس حوزه هنری، تا حدود ۷۰ – ۸۰ نفر مهمان اضافی هم توانستند جایی برای نشستن پیدا کنند و پذیرایی شوند.
۱۲٫ فضای کلی پذیرایی در قسمت شرقی و مصفای حیاط حوزه هنری بود. اماحداقل شش تا از میزها در نقطه‌ای بسیار کم نور واقع شده بود. که اتفاقا دکتر حدادعادل و برخی دیگر از بزرگان حاضر، در پشت همان میزها جاگرفته بودند.
۱۴٫ اعضا و مهمانان دیگر، عمدتا با خانواده آمده بودند. برخی از آنان عبارت بودند از آقایان و خانها: جمیله شیخی، هوروش نوابی، مجتبی رحماندوست، محسن مومنی، محسن پرویز، راضیه تجار، جمال حیدری، کامران پارسی نژاد، رضا شیرازی، محمد میرکیانی، حجت الاسلام محمدتقی ملبوبی، جلیل عرفان منش، مریم شریف رضویان، معصومه عیوضی، ابوالفضل طاهرخانی، مصطفی زمانی، زهرا عامری، مجید عمیق، صفا تاج، دکتر بشیری، سهیلا عبدالحسینی، محمدعلی گودینی، محمد سرشار، علیمحمد مودب، عزیزی نیک، بیژن اسدی فر، رضا رسولی، رضا اسماعیلی، سیدعلیرضا سجادور، دکتر سنگری، جواد محقق، احمد شاکری، علی درخشی، قدرت الله صلح میرزایی، محمدرضا سهرابی نژاد، شهریار زمانی، یوسف قوجق، محمدرضا سرشار – که از ابتدا همراه مدیر اجرایی انجمن مشغول پیدا کردن و تهیه جا برای مهمانان جامانده و تدارک پذیرایی از ایشان بود – ذبیح الله رحمانی، سیدمحمد برهانی، مصطفی ایزدی، و …
۱۵٫ به خلاف اغلب سالها ، هیچ تیم خبری از واحد مرکزی خبر صدا و سیما در این برنامه شرکت نکرده بود و با نهایت حیرت، خبر این مراسم مهم نیز در اخبار و صدا وسیما هیچ انعکاسی نیافت. تنها تیم تهیه گزارش شبکه ارجمند افق، از ابتدا تا انتها به ضبط برنامه و تهیه گزارش از آن مشغول بود. روز ۱۵ تیر، در ساعات ۱۵ و ۲۳ نیز گزارش مفصلی در معرفی انجمن قلم ایران، از این شبکه پخش شد؛ که جای تشکر بسیار دارد.
۱۶٫ قرار بود دکتر صالحی – معاون فرهنگی وزیر ارشاد – در برنامه شرکت کند و یکی از سخنرانان بخش جشنواره باشد. اما صبح همان روز به علت افزایش کسالت پدر، مجبور به سفر به مشهد شد و از حضور در این مراسم باز ماند. وزیر فعلی ارشاد هم که از ابتدا هرگز حتی نیت شرکت در این مراسم را نکرده است. در عین حال که در اخبار هم دیده نشد در هیچ برنامه مهمتری در این روز شرکت کرده باشد یا اصولا وزارت ارشاد برنامه ویژه ای برای روز قلم برگزار کرده باشد. به این ترتیب برای اولین بار در عمر سیزده ساله این جشنواره، این مراسم بدون حضور هیچ نماینده ای از وزارت ارشاد مملکت  برگزار شد.
این موضوع وقتی جالب‌تر می شود که بدانیم حتی در دولت اصلاحات – که هیچ نظر خوشی با انجمن قلم ایران نداشت- جدا از معاون فرهنگی، بارها وزیر وقت ارشاد هم در این مراسم شرکت و سخنرانی کرد. در دولت‌های نهم و دهم نیز که تقریبا همیشه وزیر ارشاد و معاون فرهنگی اش در این مراسم حاضر بودند؛ وحتی یک بار دکتر سیدمحمد حسینی – وزیر ارشاد دولت دهم – که در راه آمدن به مراسم اتومبیلش در ترافیک گیر کرده بود – در قسمتی از مسیر پیاده شد و بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی، پای پیاده خود را به انجمن رساندد.
۱۷٫ با خرید یک دوربین فیلمبرداری در سال جاری، برای اولین بار انجمن قلم موفق شد فیلم کاملی از مراسم برای آرشیو خود تهیه کند.
۱۸٫ به علت کمبود وقت، سرداوران بخش‌های پنجگانه جشنواره موفق به قرائت بیانیه خود نشدند. در عوض گفته شد که در همان لحظه پایان برنامه، هم نتایج و هم بیانیه ها را می توانند از سایت انجمن دریافت کنند.
۱۹٫ یک روز قبل از برگزاری جشنواره به مناسبت روز ملی قلم، سایت کیهان – سلطنت طلب – لندن به سبک و سیاق خود، اقدام به درج مقاله ای مفصل و تصویری در ارتباط با این روز و جشنواره کرد. (باز هم گلی به جمال آنها؛ که اهمیت این روز را بیش از برخی رسانه ها و مسئولان داخلی درک کرده اند!)
۲۰٫ با آنکه از طرف انجمن از همه نمایندگان عضو کمیسیون فرهنگی مجلس و اعضای شورای اسلامی شهر و شهردار تهران و برخی دیگر از چهره های فرهنگی برای حضور در مراسم دعوت به عمل آمده بود، اما جز دکتر حداد عادل و خانم لاله افتخاری – که به طور ناشناس در تالار نشسته بود و از نیمه های برنامه نیز مراسم را ترک کرد- هیچیک از این مسئولان در این مهمترین رویداد فرهنگی این روز شرکت نکرده بودند.
۲۱٫ با همه اینها، بحمدالله مراسم بسیار خوب و آبرومندانه و پراستقبال برگزار شد. تالار مهر حوزه هنری، از قدری گذشته از برنامه، مملو از جمعیت بود و به علت نبود صندلی خالی، بارها شاهد حضور ایستاده و سرپایی حضار بود.